Geweld tegen vrouwen is weer een hot topic, maar de collectieve verontwaardiging zou moeten worden omgezet in een systematische aanpak die mannen aanmoedigt hun verantwoordelijkheid te nemen.
De laatste tijd is het opnieuw pijnlijk duidelijk geworden: geweld tegen vrouwen is een enorm probleem. Niet dat we dit als vrouw ooit zijn vergeten. Je voelt het telkens je buitenkomt. En in veel huishoudens, helaas, ook als je thuisblijft. Maar door de recente gebeurtenissen met veel media-aandacht, komt het worstcasescenario opnieuw erg dichtbij.
Telkens er iets gebeurt, zoals een man die een 17-jarige fietsster nabij Amsterdam brutaal vermoordt, is er terecht een grote verontwaardiging. Toch verbaast het helaas niet meer dat zulke schokkende zaken gebeuren als er systematisch niet genoeg wordt gedaan om geweld tegen vrouwen tegen te gaan.
Een groot pijnpunt is dat geweld tegen vrouwen blijft gezien worden als een vrouwenzaak terwijl het eigenlijk een mannenprobleem is
Het is het eerste dat moet wijken als er andere beleidsprioriteiten opduiken waar geld en aandacht voor nodig zijn. Zoals bijvoorbeeld het sterker maken van ons leger om ons beter voor te bereiden op o.a. oorlogen. Maar wat men zich niet lijkt te realiseren, is dat geweld tegen vrouwen een geleidelijke, sluwe en grotendeels stille vorm van oorlog is die overal ter wereld constant slachtoffers eist.
Een groot pijnpunt is bovendien dat geweld tegen vrouwen blijft gezien worden als een vrouwenzaak terwijl het eigenlijk een mannenprobleem is. Het gaat om problematisch gedrag van mannen in alle lagen van de samenleving. Het maakt niet uit welke afkomst, huidskleur of maatschappelijke positie een man heeft. Of het iemand binnen of buiten je eigen kennissenkring is. Iedereen kan een geweldpleger zijn.
Om te bewijzen dat het ‘niet alle mannen’ zijn, zouden net meer mannen de taak op zich moeten nemen om de mannen in hun omgeving aan te spreken over hun gedrag
Het feit dat er daarop nog vaak wordt gereageerd met ‘niet alle mannen’, is niet oké. Het zorgt er immers voor dat wie het probleem aankaart als de ‘vervelende’ wordt gezien. Terwijl het systematisch wel om mannen gaat die geweld plegen. Tegen vrouwen, maar ook deels tegen andere mannen. Om te bewijzen dat het ‘niet alle mannen’ zijn, zouden net meer mannen actie moeten ondernemen en de taak op zich moeten nemen om de mannen in hun omgeving aan te spreken over hun gedrag. Want wel ‘alle vrouwen’ hebben zich al onveilig gevoeld, zijn al achtervolgd en/of maakten al geweld mee gewoon omdat ze vrouw zijn.
Als je mannen vraagt of zij mannen kennen die vrouwen respectloos behandelen, intimideren en/of gewelddadig zijn, is het antwoord vaak ‘nee’. Maar statistisch gezien kan dat niet. De kans is heel groot dat iemand in je omgeving die persoon is. Ik vraag mannen daarom om hun verantwoordelijkheid te nemen en op plaatsen en momenten die traditioneel zijn voorbehouden voor mannen degene te zijn die respectloos gedrag benoemt en verwerpt. Dat is de enige manier vooruit en hiervoor kan en mag men niet op vrouwen rekenen.
Volg mij ook op Instagram en Facebook om updates te krijgen over volgende blogposts en om mee in gesprek te gaan!