Over mezelf eraan herinneren dat ik mijn tijd mag nemen om mijn dromen te verwezenlijken en niet alles van vandaag op morgen hoeft te gebeuren.
Het is makkelijk om je leven te vergelijken met dat van anderen. Zeker als je via sociale media een inkijk krijgt in zoveel levens. Er zijn talloze succesverhalen van mensen van mijn leeftijd of zelfs jonger die al grootse dingen bereikt hebben. Als iemand die hoopt ooit zelf een auteur te zijn met een groot lezerspubliek dat zich herkent in wat ik schrijf, voelt het soms wel wrang als iemand die jonger is dan ik bijvoorbeeld een bestseller heeft.
In de creatieve sector als geheel – waaronder de muziekindustrie – zie je bovendien dat velen hun doorbraak kennen als ze amper rond de 20 zijn. Nadien wordt het al eerder de uitzondering. De popzangeressen die nu wereldtournees doen, beginnen bijvoorbeeld jonger te worden dan ik. Kijk maar naar Tate McRae (22). En het verbaast me ook nog steeds dat Christina Aguilera ten tijde van ‘Dirrty’ slechts 22 was, net als Beyoncé bij ‘Crazy in Love’. Als je dan ziet dat zij zulke zaken verwezenlijken op zo’n jonge leeftijd, vraag je je wel eens af of je eigen tijd nog niet voorbij is. Komt mijn doorbraak überhaupt nog wel?
Als je ziet dat zij zulke zaken verwezenlijken op zo’n jonge leeftijd, vraag je je wel eens af of je eigen tijd nog niet voorbij is.
Maar dan herinner ik mezelf eraan dat sommigen waarschijnlijk naar mij kijken en denken ‘zij heeft al een boek gepubliceerd toen ze 20 jaar was, is het te laat voor mij?’ En iemand anders kijkt dan weer naar die personen met hetzelfde idee. Uiteindelijk heeft iedereen een eigen unieke situatie en is ieders pad anders. Dat kan je dus onmogelijk onderling vergelijken. Daarbij zijn het vooral de grote succesverhalen die getoond worden en in het grotere geheel zijn ze absoluut de uitzondering. Dus als ik logisch redeneer, weet ik ook wel dat het nooit te laat is en dat het beter is om de succesverhalen net als een motivatie te zien dat het kan. Maar op mindere dagen denk ik dat het normaal is dat die twijfel alsnog bovenkomt. Zeker als een verjaardag voor de deur staat. Want ja, die 25 komt nu wel heel dichtbij!
Ik besef trouwens maar al te goed dat ik nu voor het eerst op een leeftijd ben gekomen dat er effectief veel mensen jonger dan ik ‘het maken’. Die kans wordt dan ook simpelweg groter naarmate je ouder wordt. Dat is een nieuwe situatie en dus is het denk ik onvermijdelijk daardoor even twijfel te voelen. Maar alles went mettertijd. Ik erken daarom het gevoel dat ik nu heb, maar ik weet ook dat ik me er niet te veel door moet laten beïnvloeden en dat het op termijn wel anders zal aanvoelen.
Uiteindelijk heeft iedereen een eigen unieke situatie en is ieders pad anders. Dat kan je dus onmogelijk onderling vergelijken.
Ik blijf vooral rustig verder de fundamenten leggen van waar ik naartoe wil. En dat is de verhalen op papier zetten die ik wíl brengen en die voor mij belangrijk zijn. Eigenlijk doe ik dat al, alleen ziet de buitenwereld er voorlopig nog niet veel van. En intussen is het sowieso niet slecht om al even te erkennen waar ik al ben geraakt. Ik heb een goede job, leid een leven op mijn eigen voorwaarden, ervaar veel vrijheid, omring me met van wie ik hou en heb mentaal de ruimte om nog verder te dromen. Dat op zich is al héél veel waard.
Ik nodig je uit om die oefening ook eens met je eigen leven te maken. Ik ben er zeker van dat je al heel wat dromen van je jongere zelf hebt verwezenlijkt.
Volg mij ook op Instagram en Facebook om updates te krijgen over volgende blogposts en om mee in gesprek te gaan!