Over werkmannen die vrouwen zouden mogen zijn.
De afwasmachine thuis is nu al even stuk. Iets met de elektronica, dus het valt helaas niet zelf op te lossen. ‘Helaas’ want dat wil zeggen dat er iemand moet langskomen. En nog spijtiger is dat een technieker bijna altijd een man is. Dat is ook meteen waarom mijn mama en ik het uitstellen.
Het is niet dat er geen man mag langskomen. Als die gewoon zijn werk doet, is er geen probleem. Maar heel vaak gaat zo’n bezoek gepaard met frustraties. Laat ons zeggen dat tot nu toe zeker de helft van de werkmannen die al zijn langsgeweest wel íéts zei of deed dat voortkomt uit het idee dat ‘vrouwen niet zo goed weten waarmee ze bezig zijn’. Of dat nu bewust of onbewust was. Zo was er die keer dat ik moest bewijzen aan een technieker dat ik wist hoe je een kompas leest door hem te vertellen dat ik het verschil ken tussen het noorden en zuiden (dit had totaal niets te maken met zijn werk). Of die keer dat iemand die een onderhoud kwam uitvoeren, vroeg of ik wel kon betalen terwijl ik al lang mijn bankkaart klaar had. Hij leek aan te nemen dat ‘een jong meisje’ als ik niet in staat was geld te beheren.
Keer op keer is het eigenlijk hopen op het beste. En dan denk ik aan hoeveel beter het zou voelen als een ‘werkvrouw’ zou langskomen voor zulke zaken.
Heel vaak komen werkmannen ook binnen met een overdreven portie zelfvertrouwen, terwijl daar geen reden toe is. Zo beweerde iemand bij een reparatie dat de extra waterfilter op de leiding voor het warm water stond in plaats van op die van het koude kraanwater. We zeiden dat het ons sterk leek dat dit het geval was, maar hij besloot het alsnog aan te passen. Om dan toen hij klaar was zelf te beseffen dat hij fout zat (en hij alles dus weer moest veranderen). ‘Die leidingen zien er hier wel anders uit hoor’, was zijn verdediging. Oh en nog iemand die iets moest komen opmeten, had een belangrijk element niet in rekening genomen terwijl hij alles zeer zelfverzekerd uitlegde.
Keer op keer is het eigenlijk hopen op het beste. En dan denk ik aan hoeveel beter het zou voelen als een ‘werkvrouw’ zou langskomen voor zulke zaken. Automatisch zou er al veel minder stress mee gepaard gaan. Spontaan komt de scène uit de Barbie-film met Margot Robbie in me op waarbij je onder meer vrouwen ziet als vuilnisophaler en in de bouw (en ook als president – wat een grote vooruitgang zou zijn, maar dat is nog een ander verhaal).
Daarnaast denk ik ook nog aan beroepen als taxichauffeurs (wist je trouwens dat Uber experimenteert met een functie om de minderheid van vrouwelijke chauffeurs te matchen met vrouwelijke passagiers omdat beide groepen ongelooflijk vaak het slachtoffer worden van grensoverschrijdend gedrag?) of monteurs in bijvoorbeeld autogarages. Of bij de autokeuring, dat ook nog een mannenbastion is. Het zou zo veel aangenamer zijn met op zijn minst een goede mix van mannen en vrouwen op die plekken. En ik ben ervan overtuigd dat het de werkomgeving voor iedereen beter zou maken, ook voor mannen.
In werkelijkheid kunnen jongens en mannen bepaalde zaken helemaal niet beter. Ze worden alleen meer aangemoedigd het te proberen.
Maar om dat te bekomen, moeten we eigenlijk al kijken naar de kindertijd. Want nog te vaak vertelt men meisjes dat ze beter in de richting van bepaalde beroepen kijken, en jongens in de richting van andere. Maar het gaat niet alleen om opleiding, het gaat ook om hoe je kinderen al vroeg behandelt. Zo is het in veel gezinnen normaal dat de man het gras maait en lampen vervangt en de vrouw voor het eten zorgt en schoonmaakt. Dat maakt dat je als meisje het idee krijgt dat je die ‘mannendingen’ niet ‘kan’. Maar in werkelijkheid kunnen jongens en mannen dat helemaal niet beter. Ze worden alleen meer aangemoedigd het te proberen.
En even terzijde: veel mannen doen ook maar wat en beginnen helemaal niet doordacht aan klusjes. Ze dénken alleen dat ze het kunnen. Dus sinds ik op een leeftijd ben gekomen dat ik dat besef, is mijn motto om er gewoon van uit te gaan dat ik véél kan. En het helpt ook dat ik mijn mama altijd alles zelf heb zien doen, zowel de zogenaamde vrouwen- als mannentaken. Dus een lamp vervangen? Geen probleem. Iets in elkaar zetten? Geen probleem. Boren? Als het eens nodig is, zal ik dat wel kunnen.
Maar de techniek van een vaatwasser herstellen? Dat gaat helaas toch nog steeds een stapje te ver. Gelukkig wasten we ook toen de machine nog werkte zo goed als altijd af met de hand. Dus de herstelling stellen we dan nog maar even verder uit.
Volg mij ook op Instagram en Facebook om updates te krijgen over volgende blogposts en om mee in gesprek te gaan!