Over hoe mijn daguitstap naar Oxford me deed inzien dat alles is gelopen zoals het moest lopen en dat tobben over ‘wat als’-scenario’s geen zin heeft.
Soms denk ik wel eens na over eventuele gemiste kansen. Dan laat ik mijn verbeelding de vrije loop en beeld ik me in hoe mijn leven er had uitgezien als ik op een gegeven moment een ander pad had gekozen. Wat als ik de richtingaanwijzer van keuze X had gevolgd in plaats van keuze Y?
Zo denk ik soms na over wat had kunnen zijn als ik nog een extra studie zou hebben gevolgd. Nadat ik twee bachelordiploma’s had behaald, was het logisch om het werkveld te betreden. Dat voelde ook juist. Maar toch speelde het een tijdje in mijn hoofd om nog een master te volgen. Niet per se omdat ik dat wilde, maar wel om mijn ‘volledige academische potentieel’ te behalen. Ik ben namelijk altijd goed geweest in school. Ik studeer graag en hou ervan dingen bij te leren. Dus ik mag wel aannemen dat een masteropleiding geen probleem zou zijn geweest. En dat is dan ook meteen waarom velen verbaasd waren dat ik geen master deed. Maar ik heb gewoon mijn interesses gevolgd en koos voor richtingen die daarbij aansloten, ongeacht of het om hogeschool of universiteit ging. Ik ben blij dat ik me niet heb laten leiden door die verwachtingen. Al is het dus wél zo dat die ‘wat als’ bleef hangen.
Wat als ik de richtingaanwijzer van keuze X had gevolgd in plaats van keuze Y?
Ik heb in het bijzonder altijd gedacht dat ik misschien wel goed zou geaard hebben aan een universiteit in het buitenland. Daar wordt trouwens vaak het verschil tussen hogeschool en universiteit niet gemaakt én zijn er andere richtingen – zoals creatief schrijven – die absoluut in mijn interesseveld liggen. Zeker een universiteit als Oxford sprak tot de verbeelding.
Dus toen ik afgelopen week op citytrip ging naar Londen, besloot ik ook Oxford voor een dagje te bezoeken. In mijn verbeelding had ik me er al talloze keren zien rondwandelen. Ik had dus hoge verwachtingen en dacht dat het zou aanvoelen als een dagje proeven van een misschien gemiste kans (als ik een studie daar überhaupt had kunnen betalen en zou zijn binnengeraakt).
Maar het tegenovergestelde bleek waar. Zodra ik het treinstation van Oxford verliet, voelde ik een golf van teleurstelling over me heen gaan. En die werd alleen maar groter hoe meer ik naar het centrum wandelde. Ja, er stonden enkele relatief mooie gebouwen, maar de sfeer? Die was allesbehalve wat ik ervan had verwacht. Wat in mijn hoofd charmant was, bleek in de realiteit een gewone relatief kleine stad – die even goed in België had kunnen liggen – inclusief verouderde huizen, verouderde tradities en dakloosheid. Ik miste meteen de grote stad, Londen.
Het brein doet soms vreemde dingen door andere ‘gemiste’ opties op te hemelen.
Op dat moment realiseerde ik me dat ik stilletjes zou zijn vergaan als ik in Oxford had gestudeerd. Ik heb nood aan sightseeing, mooie gebouwen, musea, een bruisende omgeving, aangename parken, de mogelijkheid om me met de metro naar verschillende uithoeken te begeven om toch maar de leukste plekjes te vinden… Maar in Oxford denk ik dat je heel snel alles hebt gezien en dat het nadien vooral aankomt op ‘het studentenleven’. En als iemand die het nachtleven niet opzoekt, zou ik gewoon niet anders hebben gekund dan de hele tijd studeren en op een kamer zitten. Kortom, ik besefte dat alles is gelopen zoals het moest lopen en dat ik helemaal niets heb gemist.
Het brein doet soms vreemde dingen door andere ‘gemiste’ opties op te hemelen. Waarschijnlijk net omdat er zoveel opties zijn. Maar ik werd er door mijn dagtripje naar Oxford aan herinnerd dat je nooit het foute pad kunt kiezen zolang je maar je gevoel volgt. Los van wat anderen verwachten. Ik ben dus eigenlijk blij die slechte ervaring gehad te hebben op reis, want die zorgt ervoor dat ik die ‘wat als’ voorgoed uit mijn hoofd heb kunnen zetten. En die les neem ik mee naar de toekomst als ik nog eens twijfel over welk pad het mijne is. Want als ik iets niet overtuigend actief nastreef, dan is er absoluut geen reden om erover te blijven malen en was het gewoon niet mijn pad.
Volg mij ook op Instagram en Facebook om updates te krijgen over volgende blogposts en om mee in gesprek te gaan!