Over je eigen wereldbeeld uitdagen door connecties aan te gaan met mensen die van je verschillen.
De meeste mensen omringen zich vooral met mensen die een gelijkaardige achtergrond hebben. Of het nu aankomt op sociale klasse, financieel vermogen, huidskleur, roots… Als je rond je kijkt, is de kans dus groot dat je mensen ziet met een ietwat gelijkaardige situatie en ‘rol’ in de maatschappij als jij. En ik heb het gevoel dat dit nog meer het geval is naarmate je ouder wordt.
Als kind, of later als jongere op school, kom je eigenlijk het meest in contact met mensen die verschillen van jou. Al ben ik me er ook van bewust dat er bepaalde scholen zijn die een homogeen publiek aantrekken. Maar waar ik naar school ging, was dat niet het geval en nu besef ik dat school de voornaamste plek was waar ik echt langdurig met mensen omging buiten mijn eigen filterbubbel. Zodra je begint te werken, afhankelijk van je carrièrepad, kom je immers meestal op plekken waar de meeste mensen binnen je directe team in zekere zin op je lijken. Logisch, want je studeerde misschien hetzelfde of hebt een gelijkaardige interesse en ervaring.
Je moet je ervan bewust zijn dat die bubbel bestaat om te voorkomen dat je in een tunnelvisie terechtkomt.
Het is niet dat die filterbubbel an sich schadelijk is. Maar je moet je er volgens mij wel van bewust zijn dat die bubbel bestaat om te voorkomen dat je in een tunnelvisie terechtkomt. Hetzelfde geldt voor de filterbubbel op sociale media waarbij je alleen content te zien krijgt die jouw wereldbeeld bevestigt omdat het algoritme dat oppikt. In zowel de echte als digitale wereld blijft het dus nodig om kritisch na te denken en te vermijden dat je oogkleppen ontwikkelt.
En afhankelijk van je eigen identiteit, kan dat eens zo belangrijk zijn. Zeker als wit persoon vind ik het extra belangrijk om stemmen in mijn leven te hebben die me uitdagen om verder te kijken dan mijn eigen perspectief en die enkele blinde vlekken kunnen invullen. We leven tenslotte in een maatschappij die sterk vertrekt vanuit een wit (patriarchaal) oogpunt. En als je niet oplet, ga je er al te makkelijk in mee.
Ik denk daarom dat vriendschappen – of zelfs gewoon gesprekken – met mensen die van jou verschillen (binnen bepaalde grenzen, ik heb het vanzelfsprekend niet over mensen met radicale ideeën die anderen hun vrijheden willen inperken), een grote meerwaarde zijn. Dat helpt immers om de wereld ook door een andere bril te zien.
Ik denk dat vriendschappen – of zelfs gewoon gesprekken – met mensen die van jou verschillen, een grote meerwaarde zijn.
Het is daarom dat ik elke kans grijp om in contact te komen met anderen buiten de plekken waar ik normaal gezien vertoef. Zoals deze week, bijvoorbeeld. Ik nam deel aan een media trip van de Europese Unie waarbij ik journalisten van overal in Europa ontmoette, wat interessant was om andere culturen en levensstijlen beter te begrijpen (en tegelijkertijd ook te zien dat we eigenlijk niet zo verschillen). En vorige week was er een high tea met allemaal vrouwen die ik nog nooit had ontmoet, elk met een ander interessant verhaal.
Zulke ontmoetingen laden me op. Misschien is het deels mijn journalistieke nieuwsgierigheid, maar ze geven me telkens het idee dat er nog zoveel interessants is om te ontdekken en dat alles altijd grijzer is dan het zwart-witbeeld dat heel vaak heerst in onze maatschappij. Ik kan je dus alleen maar aanraden om ook jouw bubbel zoveel mogelijk uit te breiden.
Volg mij ook op Instagram en Facebook om updates te krijgen over volgende blogposts en om mee in gesprek te gaan!