Over een sociaal-culturele shift die aan het gebeuren is, waarbij romantische relaties niet meer het doel zijn.
Deze week kwam in het nieuws dat steeds meer mensen alleen een eerste woning kopen. Er wordt verwacht dat tegen 2060 de helft van alle huishoudens uit één persoon zal bestaan. Singles spelen dus een steeds grotere rol in onze samenleving. En dat is fijne informatie om te vernemen.
Onze maatschappij is al heel lang gebaseerd op het ideaalbeeld van een gezin. En ik maak me geen illusies: vandaag is dat ook nog zo. Als iemand vraagt naar hoe het privé gaat of naar je toekomstbeeld, dan zijn er heel vaak verwachtingen dat je iets vertelt over je liefdes- of gezinsleven. Als je dan geen relatie hebt, moet je vaak aanhoren dat je de juiste persoon nog wel zal tegenkomen. Maar ik denk dat het voor veel vrouwen net een bewuste keuze is om single te zijn. Dat is het in ieder geval voor mij.
We hebben als vrouw in deze eeuw eindelijk de keuze door de mogelijkheden om onafhankelijk te zijn. Waarom zou je er dan geen gebruik van maken? Met artikels als “Is having a boyfriend embarrassing now?” in Vogue die viraal gaan, is het bovendien duidelijk dat er iets beweegt op sociaal-cultureel vlak. And I love it.
Ik denk dat het voor veel vrouwen een bewuste keuze is om single te zijn. Dat is het in ieder geval voor mij.
Ik hoop dat het feit dat we met zovelen zijn die niet wachten op de prins(es) op het witte paard en gewoon ons eigen leven uitbouwen op een compleet vrije manier, ook een effect heeft op de bredere structuren in ons land. Het is vandaag immers helaas financieel veel voordeliger om met twee een leven uit te bouwen én kinderen te hebben. Nergens ter wereld worden alleenstaanden zwaarder belast dan in ons land, alleenstaanden zonder kinderen nog het meest. Wetende dat ik single wil blijven en geen kinderen wil, is dat geen fijne informatie.
Er zijn al wel beslissingen genomen om singles minder te gaan belasten, maar het valt af te wachten welk verschil dat concreet gaat maken. Volgens experten zou het alleszins al niet dé grote stap voorwaarts zijn. Maar hoe groter de groep wordt, hoe minder de politiek ons (hopelijk) zal kunnen negeren. Dus ik ben oprecht blij met elke persoon die dezelfde levenskeuzes maakt, of dat nu tijdelijk of permanent is.
Nergens ter wereld worden alleenstaanden zwaarder belast dan in ons land, alleenstaanden zonder kinderen nog het meest.
Al is dat niet makkelijk in deze maatschappij, waarin velen aannemen dat je op je eentje niet gelukkig kan zijn. Maar die mensen vergeten wel dat er méér is in het leven dan romantische relaties. Vrienden en familie kunnen immers absoluut meer dan voldoende zijn om je mee te omringen. Als vrouw in een patriarchale samenleving is het volgens mij trouwens essentieel om vriendschappen met andere vrouwen te onderhouden, of je nu een relatie hebt of niet. En nog meer met vrouwen die niet per se in dezelfde filterbubbel als jij zitten.
Dat is dan ook het hoofdthema in het boek dat ik momenteel schrijf: drie vrouwen die op het eerste gezicht heel verschillend lijken, blijken uiteindelijk veel meer gemeen te hebben dan gedacht. Wil je als eerste updates krijgen over mijn boek? Volg dan zeker mijn auteurspagina op Instagram en/of Facebook!
Volg mij ook op Instagram en Facebook om updates te krijgen over volgende blogposts en om mee in gesprek te gaan!